د نفاق پايله – شعر

یوه ورځ چیرې پر لاره تیریدمه
ناڅاپي د ونې لاندې ودریدمه

دوه مرغۍ شوې پاس په ونه کې په جنګ
دواړه غونډې کلوله شوې په دا رنګ

د غونډسکې غوندې لا ندې ولویدلې
پیشو ټوپ کړ دواړه یې غبرګې ونیولې

چغ و پغ شور و فریاد یې وکړ ډېر
مگر څه کېده چې وخت و ځینې تېر

نفاق دواړه د بلا په خوله کې ورکړې
غلیم دواړه رېز مرېز زیر او زبر کړې

د نفاق ونه ګل نه لري سرداره
نه به وه څکې میوه ترې مزه داره

فرض کړه دا چې همیشه دښمن تیار دی
د فرصت او د موقع په انتظار دی

که څوک کاندي اختلاف له خپله وروره
له دښمنه به پایمال وي په ضروره

مولانا قيام الدين خادم